Typische Skandithriller

Er zijn van die verhalen, waarbij je spontaan de neiging krijgt een winterjas aan te trekken op het moment dat je tot het besef komt in welke omgeving het zich afspeelt. Een voorbeeld is Noorderlichtvrouw, geschreven door de Vlaming Luc Vos.

De novelle is oprecht een ijskoud avontuur in Noorwegen als twee vriendinnen op weg zijn om het Noorderlicht te gaan zien. Zij bevinden zich, alleen, op een boot samen met een toch wel vreemde man. De vraag is natuurlijk of hij wel te vertrouwen is? Gaan ze het Noorderlicht zien, of verloopt het toch compleet anders?

Noorderlichtvrouw heeft alle kenmerken van een donkere Skandi-thriller. De belangrijkste elementen zijn daarbij de omgevings- en psychologische beschrijvingen. Op dat punt voldoet Luc Vos zonder voorbehoud aan de verwachting. De liefhebber zal deze stijl weten te waarderen, maar de nadeel is dat ook vaak de spanningsboog te ver weg is. Op de ene of andere manier beland je niet op het puntje van de stoel.

Naast de beperkt aanwezige spanning heeft dit ook te maken met de schrijfstijl. Taalkundig is hier niets mis mee, maar voor een thriller is het toch wat langdradig. Met name het gebruik van lange zinnen met opvallend veel bijvoegelijke naamwoorden, remt de vaart in het verhaal. Naar mijn mening past deze manier van schrijven veel beter bij een (literaire) roman.

Het was een aangename kennismaking met Luc Vos als auteur. Jammer genoeg heeft zijn verhaal er bij mij niet voor gezorgd dat ik mijn winterjas weer kon uittrekken omdat ik het warm kreeg.

Stijl                        6.0
Personages        5.5
Originaliteit        6.5
Leesplezier        5.0

Gemiddeld        5.750

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *